Στο επίκεντρο της επικαιρότητας επανέρχεται το δημογραφικό ζήτημα, καθώς νέα στοιχεία αποτυπώνουν με σαφήνεια την έκταση του προβλήματος. Πρόκειται για επίσημα δεδομένα που αντλήθηκαν από το Υπουργείο Εσωτερικών και τα ληξιαρχεία, και τα οποία αφορούν τις γεννήσεις των τελευταίων μηνών.
Σύμφωνα με τα στοιχεία αυτά, υπάρχουν πολλές περιοχές της χώρας που κατέγραψαν μηδενικές γεννήσεις. Συγκεκριμένα, σε 36 δήμους στην Αττική, σε 131 δήμους στην υπόλοιπη χώρα, αλλά και σε 58 νησιά, ο αριθμός των γεννήσεων ήταν μηδέν, μια εικόνα που προκαλεί ανησυχία.
Τα δεδομένα αυτά σχολίασε καθηγητής δημογραφίας, ο οποίος έθεσε και μια σημαντική επιφύλαξη. Όπως εξήγησε, όταν δηλώνεται μια γέννηση στο ληξιαρχείο δηλώνεται και ο τόπος μόνιμης κατοικίας, ωστόσο τα νούμερα μπορεί να αποτυπώνουν τον τόπο όπου καταγράφηκε η γέννηση, για παράδειγμα ένα μαιευτήριο στα βόρεια προάστια, και όχι κατ' ανάγκη τον τόπο όπου πραγματικά διαμένει η οικογένεια.
Παρά τις επιφυλάξεις αυτές, τα στοιχεία θεωρούνται ενδεικτικά της γενικότερης τάσης. Το δημογραφικό χαρακτηρίζεται ως το υπ' αριθμόν ένα πρόβλημα της χώρας, ένα ζήτημα που αντανακλά συνολικά τα χαρακτηριστικά της ελληνικής κοινωνίας, είτε αυτά είναι οικονομικά, είτε κοινωνικά, είτε πολιτισμικά.
Ως βασικούς παράγοντες ο καθηγητής αναφέρει την ερήμωση της υπαίθρου, αλλά και τη μετακίνηση των νέων ανθρώπων από την επαρχία προς τα αστικά κέντρα. Οι νέοι εγκαθίστανται στις πόλεις για λόγους εργασιακούς, κοινωνικούς, ακόμη και λόγω τρόπου ζωής, με αποτέλεσμα η ύπαιθρος να κινδυνεύει σοβαρά.
Στα αστικά κέντρα, όπως επισημαίνεται, το πρόβλημα δεν είναι μόνο το αν γεννιούνται παιδιά, αλλά και υπό ποιες συνθήκες γεννιούνται. Καθοριστικό ρόλο παίζουν ζητήματα όπως η λειτουργία του κοινωνικού κράτους, η εναρμόνιση της εργασίας με την οικογένεια, καθώς και η εργασιακή ανασφάλεια και επισφάλεια.
Ο καθηγητής τονίζει πως οι παρεμβάσεις πρέπει να γίνονται σε τοπικό επίπεδο, λαμβάνοντας υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά κάθε περιοχής, τα δυνατά και τα αδύναμα σημεία της. Όπως υπογραμμίζει, το δημογραφικό είναι το πιο δύσκολο πρόβλημα, μπορεί ωστόσο να λυθεί, αλλά μόνο με μακροπρόθεσμες αποφάσεις και πολιτικές, με στόχο αρχικά την ανάσχεση και στη συνέχεια την αύξηση των γεννήσεων.