Ένα χωριό στη βόρεια Ελλάδα ξεχωρίζει ως μια πιθανή απάντηση στο δημογραφικό πρόβλημα της χώρας, καθώς η δημοτική αρχή δίνει σε νέα ζευγάρια που επιλέγουν να μείνουν εκεί ένα χρηματικό επίδομα. Στον Ροδίτη, στον Δήμο Σερβίων της Κοζάνης, δόθηκε επίδομα 5.000 ευρώ σε νιόπαντρα και νέα ζευγάρια που εγκαθίστανται στο χωριό. Το μέτρο παρουσιάζεται ως ένα κίνητρο για να κρατηθούν οι νέοι άνθρωποι στον τόπο τους.
Το επίδομα των 5.000 ευρώ έχει δοθεί μέχρι στιγμής σε τέσσερα ζευγάρια. Ανάμεσά τους είναι η Χρύσα και ο Μπάμπης, που ήρθαν μαζί με το τρίμηνο αγοράκι τους. Και οι δύο είπαν ότι μεγάλωσαν οι ίδιοι στον Ροδίτη και θεωρούν ότι είναι το καταλληλότερο μέρος για να μεγαλώσει και ο γιος τους.
Το χωριό ξεχωρίζει για τον αριθμό των παιδιών που ζουν εκεί. Στο ρεπορτάζ καταγράφηκαν πάνω από τριάντα παιδιά, ενώ πολλά νέα ζευγάρια μεγαλώνουν τρία και τέσσερα παιδιά. Μια μητέρα τεσσάρων παιδιών, η Θεμιστόκλεια, είπε ότι είναι μόνιμη κάτοικος του Ροδίτη και ασχολείται με τα αγροτικά, επιλέγοντας να μείνει επειδή το χωριό βρίσκεται κοντά στα Σέρβια και την Κοζάνη.
Ο δήμαρχος Σερβίων, ο κύριος Ελευθερίου, είπε ότι η στήριξη είναι αποτέλεσμα της ευρύτερης τακτικής της δημοτικής αρχής. Ανέφερε ότι η αρχή τελείωσε με τα παλιά χρέη και πλέον μπορεί να στηρίξει τους κατοίκους που μένουν, περιγράφοντας το επίδομα ως μια ανάσα για τα νέα ζευγάρια.
Το επίδομα των 5.000 ευρώ είναι μέρος ενός προγράμματος που ο δήμος θέλει να φτάσει τα 10.000 ευρώ. Ο δήμαρχος είπε ότι η χρηματοδότηση συνδέεται με τα οικονομικά του δήμου, ανάμεσα στα οποία και μια δημοπρασία για ένα μεγάλο δάσος στο Λιβαδερό. Αν προχωρήσει, τα νέα ζευγάρια στο Λιβαδερό και στην Καστανιά θα μπορούσαν να ωφεληθούν με τον ίδιο τρόπο.
Ο Ροδίτης είναι ένα αγροτικό χωριό, με τους κατοίκους να ασχολούνται και με την αμπελουργία, και είναι γνωστό στην περιοχή για το κρασί του. Όσοι βρέθηκαν εκεί παρουσίασαν το χωριό ως ένα παράδειγμα που αξίζει να μελετηθεί, υποστηρίζοντας ότι το δημογραφικό, ένα από τα σοβαρότερα προβλήματα της Ελλάδας, θα μπορούσε να αντιμετωπιστεί αν περισσότερες κοινότητες ακολουθούσαν τον ίδιο δρόμο.