Michelin 2026: De Librije houdt hoog, Limburg pakt uit

Maandag 5 oktober klonk de zaal in Maastricht van applaus toen Thérèse Boer de microfoon pakte. Ze stond er niet alleen voor, maar als de vrouw die na het overlijden van Jonnie Boer het roer overnam bij De Librije. Met drie Michelinsterren op haar naam, het hoogste wat er in Nederland te halen is, mocht ze het bewijs afleggen dat het restaurant het jaar van de waarheid heeft doorstaan. Het was geen comfortabele stilte, maar een golvend geluid van luid gejuich dat tot in de achterste rijen weerklonk.

De Librije behoudt voor het 23ste jaar op rij die hoogste onderscheiding. Dat klinkt alsof het vanzelfsprekend is, maar Thérèse Boer legde uit dat het vorig jaar even heel dicht bij de rand stond. Ze zei het zelf: het was een jaar waarin ze wisten dat ze moesten vasthouden aan wat ze hadden. Nelson Tanate, de chef die de keukenschaal in evenwicht hield, was dankbaar voor de bevestiging. Het is een emotionele prestatie, niet alleen culinair, maar ook als testament op de nalatenschap van de overleden topchef.

Tegelijkertijd is er sprake van een breder plaatje. Nederland telt nu 119 restaurants met ten minste één ster. De verdeelpunt is echter verschoven: twee nieuwe namen schoten direct naar het niveau van twee sterren, terwijl er zeven plekken zijn voor de allereerste ster. De sterrenkaart wordt breder, maar de top blijft smal. En die top is nu nog sterker dan ooit, vooral in Zwolle en de nieuwe sterren in Limburg.

De nieuwe twee sterren

Het is zeldzaam voor een restaurant om direct twee sterren te krijgen zonder eerst een jaar met één ster te hebben doorgebracht. Dit jaar gebeurde het twee keer. Azurite in Delft, onder leiding van chef Mario Ridder, en SUIS in Schin op Geul, waar Ralf Berendsen de toon zet, maakten beide de sprong direct naar het tweede niveau.

Azurite opende pas een jaar geleden. De inspecteurs prezen de technische meesterschap en de harmonieuze smaakcombinaties. Mario Ridder combineert zijn Franse achtergrond met een persoonlijke signatuur, waarbij wijn een centrale rol speelt. Het is een restaurant dat niet probeert te zijn wat het niet is, maar juist een eigen stem heeft. Delft heeft nu dus een echte topdestinatie, niet ver van de grachten, maar wel op culinair niveau van een andere planeet.

SUIS in Limburg is nog jonger. Slechts zes maanden na opening staat het al op twee sterren. Ralf Berendsen heeft er een keuken gebouwd die snel een naam heeft gemaakt in het zuiden van het land. Het is een teken dat de Limburgse gastronomie niet meer achterloopt, maar meeschuift in de rij van de beste adressen van Nederland. De combinatie van Azurite en SUIS betekent dat Nederland nu twintig restaurants heeft met twee sterren. Dat is een record dat niet vanzelfsprekend is, zeker niet in een land waar de top vaak kleiner blijft.

Zeven nieuwe sterren

De zeven restaurants die hun eerste ster kregen, verspreiden zich over het hele land. Het is geen club van alleen grote steden, maar ook van kleine dorpjes en regio's die zich lang niet zo vaak in de Michelin-gids zagen. Ambrozijn in Valkenburg, waar chef Sven Nijenhuis Franse cuissons combineert met moderne technieken, is een voorbeeld van dat soort verrassing.

De Cuijt in Mierlo krijgt ook een eerste ster. Daar koken Yukyung Lee en Koen van Weert een keuken die de Franse basis combineert met subtiele Koreaanse invloeden. Het is een combinatie die je niet overal ziet, en die precies laat zien hoe de Nederlandse keuken zich blijft ontwikkelen. Er zijn ook namen als Le Epifaan in Veeningen en Wild Atelier in Hoog Soeren, die laten zien dat fine dining niet meer exclusief in Amsterdam of Utrecht thuishoort.

Deze zeven nieuwe sterren compenseren voor andere restaurants die hun ster verloren. Het totale aantal van 98 restaurants met één ster blijft gelijk, maar de samenstelling is veranderd. Er is meer diversiteit, meer regionale identiteit en meer kansen voor chefs die buiten de traditionele centra opereren. Het is een teken dat de Nederlandse gastronomie breder en robuuster is geworden.

De rol van de teams

Een Michelinster is nooit alleen van de chef. Tijdens de uitreiking in Maastricht was er voor het eerst een Green Room, waar de teams van bestaande sterrenzaken en de nieuwe sterrenrestaurants gezamenlijk de ceremonie konden volgen. Lindsey Duijsings, beursmanager van BBB Maastricht, legde uit waarom dit belangrijk is: een Michelinonderscheiding is een prestatie van een heel team.

Normaal gesproken is de aanwezigheid bij de ceremonie voorbehouden aan chefs. Maar deze nieuwe ruimte op BBB Maastricht maakt dat ook de sommeliers, de service en de keukenbrigade samen het moment kunnen beleven. Het is een symbolische stap die aangeeft dat de horeca niet draait op één persoon, maar op een collectieve inspanning. Voor de teams is het een moment van erkenning dat ze normaal gesproken niet krijgen.

De samenwerking tussen Michelin, Maastricht en BBB Maastricht is verlengd tot en met 2029. Dat betekent dat deze ceremonie nog drie jaar op deze plek zal doorgaan, en dat de aandacht voor de teams nog langer zal blijven bestaan. Het is een kleine, maar betekenisvolle verandering in hoe de horeca omgaat met erkenning.

Wat het betekent voor de toekomst

De uitreiking van 2026 laat zien dat de Nederlandse gastronomie niet stilstaat, maar zich blijft vernieuwen. De Librije blijft op het hoogste niveau, maar de nieuwe sterren laten zien dat er meer plaats is voor andere stemmen en andere keukens. Het is geen statisch plaatje, maar een levend landschap dat zich elke jaar opnieuw vormt.

Voor de bezoekers betekent het dat er meer keuzes zijn dan ooit. Van de drie sterren van De Librije tot de twee sterren van Azurite en SUIS, en de zeven nieuwe éénsterrenrestaurants, er is genoeg om voor te kiezen. Het is een teken dat de Nederlandse keuken niet meer alleen draait op traditionele waarden, maar ook op innovatie, diversiteit en regionale identiteit.

De volgende uitreiking staat al in het teken van wat er daarna komt. Maar voor nu is het een moment om te vieren. De sterren zijn verdeeld, de teams zijn erkend en de toekomst van de Nederlandse gastronomie lijkt helder en veelbelovend. Het is niet het einde, maar een nieuwe start.