Κούνια-Μάγος: Η νίκη που έκρυψε τα προβλήματα

Στο 83ο λεπτό, το Ολντ Τράφορντ βούλιαζε σε μια από τις πιο βαριές στιγμές των τελευταίων μηνών. Η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ έχανε 1-2 από τη Ρόμα, οι οπαδοί είχαν αρχίσει να βγάζουν τα παράπονα τους και η ατμόσφαιρα ήταν πνιχτή. Για μια ομάδα που δεν είχε νικήσει σε 54 μέρες, αυτή ήταν η στιγμή που συνήθως όλα γλίστουν. Ήταν η στιγμή που η αποδοχή της ήττας είναι ο κανόνας.

Τρία λεπτά μετά, το ταμπλό έδειχνε 3-2. Ο Ματέους Κούνια είχε βρει τον δρόμο προς τα δίχτυα δύο φορές και έστρεψε το ματς με βία. Για τον κόσμο ήταν ανακούφιση, για εμένα που παρακολουθώ την ομάδα καθημερινά ήταν κάτι άλλο. Ήταν μια παροδική ηρεμία, όχι η λύση στο πρόβλημα. Ας δούμε γιατί αυτή η διάκριση έχει σημασία.

Τα νούμερα δεν γίνονται κρύβονται. Η Γιουνάιτεντ έχει μόλις 7 βαθμούς σε 9 αγωνιστικές και κάθεται στη 17η θέση. Αυτή η βαθμολογική πραγματικότητα δεν αλλάζει με ένα εντυπωσιακό ντέρμπι. Ωστόσο, η ψυχολογική ώθηση που έδωσε η εμφάνιση του Βραζιλιανού ήταν ακριβώς αυτό που χρειαζόταν η ομάδα για να τραβήξει μια ανάσα.

Δύο γκολ, δύο διαφορετικές ιστορίες

Το πρώτο γκολ, αυτό που έφερε την ισοφάριση, ήρθε σχεδόν δωρεάν. Ο Μπαλέρντι έκανε λάθος στην κάλυψη, άφησε χώρο και ο Κούνια έκανε το αυτονόητο. Ήταν το γκολ που όλοι περίμεναν, η λογική απάντηση σε μια άμυνα που είχε ανοίξει. Δεν απαιτούσε τίποτα ιδιαίτερο, απλά απαιτούσε να είσαι εκεί.

Το δεύτερο γκολ ήταν εντελώς διαφορετικό. Ο Σέι Λέισι τον βρήκε στη δεξιά πλευρά, η γωνία ήταν κλειστή, ο Βάσκες ήταν ήδη εκεί για να κλείσει την εστία. Η λογική θα έλεγε να περιμένεις, να δώσεις τη μπάλα σε κάποιον με καλύτερη θέση. Ο Κούνια δεν σκέφτηκε. Σήκωσε το πόδι και πάλισε την κλειστή γωνία.

Αυτό το γκολ λέει περισσότερα για την ψυχολογία της ομάδας από ό,τι το ίδιο το σκορ. Σε μια ομάδα που εδώ και εβδομάδες αμφισβητεί ακόμα και τις εύκολες ενέργειες, εκείνος δοκίμασε το αδύνατο χωρίς δεύτερη σκέψη. Αυτή η διάθεση, αυτή η αυτοπεποίθηση, είναι ακριβώς αυτό που λείπει από τους «κόκκινους».

Η κάρτα που δεν συζητήθηκε

Υπήρξε όμως μια στιγμή που θα μπορούσε να αλλάξει την εικόνα. Στις καθυστερήσεις, ο Κούνια έπαθε την δεύτερη κίτρινη κάρτα και αποβλήθηκε. Ο ίδιος ο παίκτης που είχε κερδίσει το πέναλτι για το 1-2, που είχε βάλει τα δύο γκολ, άφησε τους συμπαίκτες του να υπερασπιστούν το προβάδισμα με δέκα παίκτες.

Η κάρτα ήταν δικαιολογημένη, η αποθέωση του κόσμου ήταν απόλυτα κατανοητή. Αλλά αν ήσουν οπαδός της Γιουνάιτεντ, δύσκολα θα έφευγες από το γήπεδο συζητώντας για αυτό. Είχες επιτέλους κάτι πολύ καλύτερο να πεις, κάτι που ξεπέρασε κάθε κριτική.

Αυτό δείχνει πόσο βαθιά ήταν η κρίση. Μια αποβολή από τον σκόρερ των δύο γκολ, που συνήθως θα προκαλούσε οργή, εδώ έγινε δεκτή ως μικρό κακό μπροστά στο θαύμα. Η απόσταση ανάμεσα στην απογοήτευση και την ελπίδα ήταν τόσο μεγάλη, που ακόμα και ένα λάθος του ήρωα του αγώνα μοιράστηκε.

Η Ρόμα και το πρόβλημα της υπεράσπισης

Πρέπει όμως να δούμε και την εικόνα της Ρόμα. Πριν από τρεις εβδομάδες, στο Ολίμπικο, η ιταλική ομάδα κρατούσε το 3-1 απέναντι στη Ρεάλ Μαδρίτης μέχρι το 83ο λεπτό, για να χάσει τελικά 4-3. Στο Μάντσεστερ, η ιστορία επαναλήφθηκε με ακρίβεια.

Πάλι μπροστά στο σκορ στο 83ο λεπτό, πάλι με το ματς στα χέρια της, πάλι η άμυνα που δεν μπόρεσε να διατηρήσει το προβάδισμα. Την πρώτη φορά, η δικαιολογία ήταν εύκολη, «αυτά κάνει η Ρεάλ». Τη δεύτερη φορά, η συζούτηση αναγκαστικά στρέφεται στους Ιταλούς και στον τρόπο που υπερασπίζονται τα προβάδισμά τους.

Δύο φορές σε τρεις εβδομάδες, η Ρόμα έχασε παιχνίδια που είχε κερδίσει ψυχολογικά. Αυτό είναι ένα συστηματικό πρόβλημα, όχι συγκυρία. Όσο η άμυνα της ομάδας δεν μπορεί να διατηρήσει το προβάδισμα στις καθυστερήσεις, θα συνεχίζει να χάνει αγώνες που θα μπορούσε να κερδίσει.

Η νίκη είναι η αρχή, όχι το τέλος

Για τη Γιουνάιτεντ, η ένεση ψυχολογίας ήρθε την κατάλληλη στιγμή. Όμως, για να δω αυτή την εμφάνιση ως πραγματικό σημείο καμπής, θα πρέπει να δω πώς θα αντιδράσει η ομάδα την επόμενη φορά που κάτι θα πάει στραβά.

Η επόμενη ευκαιρία να δοκιμαστεί αυτή η θεωρία ήρθε την Κυριακή, απέναντι στην Άστον Βίλα. Αν η ομάδα μπορεί να διατηρήσει την ψυχολογία που ήρθε από την εμφάνιση του Κούνια, αν μπορεί να μετατρέψει το θάρρος του Βραζιλιανού σε συστηματική προσέγγιση, τότε ίσως πράγματι να ξεκινά η ανατροπή.

Αν όμως η νίκη ήταν απλώς μια εξαίρεση, αν η ομάδας επιστρέψει στο παλιό πρότυπο αμφιβολίας και αστάθειας, τότε το 3-2 απέναντι στη Ρόμα θα μείνει ως ένα όμορφο απόγευμα που δεν άλλαξε τίποτα. Ο Κούνια έδωσε τη νίκη. Τώρα η υπόλοιπη ομάδας πρέπει να δώσει τη συνέπεια.