IJzerpoeder als brandstof: Eindhovense RIFT haalt 114 miljoen op voor eerste commerciele fabriek

Terwijl veel aandacht in de Nederlandse techsector uitgaat naar chips en kunstmatige intelligentie, komt uit Eindhoven een heel ander verhaal dat vooral over metaal en vuur gaat. Het draait om het idee dat gewoon ijzerpoeder kan dienen als schone brandstof voor de zware industrie.

De onderneming achter dat idee heet RIFT, een afkorting die staat voor Renewable Iron Fuel Technology. Het bedrijf maakte bekend dat het een financiering van bijna 114 miljoen euro heeft opgehaald om zijn technologie voor het eerst op commerciele schaal in de praktijk te brengen.

Hoe ijzer een brandstof wordt

Het principe klinkt bijna te eenvoudig om waar te zijn. Fijn ijzerpoeder wordt verbrand in een industriele ketel, waarbij zeer hoge temperaturen ontstaan die volgens het bedrijf kunnen oplopen tot rond de tweeduizend graden Celsius, zonder dat daarbij direct kooldioxide vrijkomt.

Die hitte is precies wat veel fabrieken nodig hebben. Met de vrijgekomen warmte laat zich stoom en heet water maken voor processen die uiteenlopen van het brouwen van bier en het produceren van papier tot het bakken van bakstenen en het maken van kunststoffen.

Het bijzondere zit hem in de kringloop die eromheen is gebouwd. Bij de verbranding verandert het ijzer in roest, oftewel ijzeroxide, en dat restproduct kan met behulp van hernieuwbare elektriciteit weer worden teruggebracht tot ijzerpoeder dat opnieuw gebruikt kan worden.

Op die manier fungeert ijzer niet als een brandstof die je een keer opstookt, maar als een herbruikbare energiedrager. Het metaal is bovendien goed op te slaan en te vervoeren, waardoor het als een soort batterij voor industriele warmte kan worden ingezet.

Van studententeam tot spin-off

De wortels van het bedrijf liggen op de Technische Universiteit Eindhoven, waar de technologie is voortgekomen uit het studententeam SOLID. Wat begon als een academisch experiment groeide uit tot een spin-off met concrete industriele ambities.

Die achtergrond past in een bredere beweging waarin kennisinstellingen in de regio Brabant proberen om onderzoek sneller te vertalen naar echte fabrieken. Het opschalen van zulke deeptech blijft echter kapitaalintensief en vraagt om lange adem van investeerders.

De financiering in detail

De opgehaalde som bestaat uit meerdere onderdelen. De kern is een Serie B ronde van ruim 83 miljoen euro, die wordt aangevoerd door het Nederlandse pensioenfonds PGGM, een partij die daarmee nadrukkelijk inzet op de verduurzaming van de industrie.

Naast PGGM stappen ook Invest-NL, Oost NL, Rubio Impact Ventures, de Brabantse Ontwikkelings Maatschappij en het Energietransitiefonds Rotterdam in. Daarbovenop komt een subsidie van ruim 30 miljoen euro uit het Innovatiefonds van de Europese Unie.

Het eerste commerciele project

Het geld is bedoeld om van een veelbelovend concept een draaiende installatie te maken. RIFT sloot in de loop van 2025 een eerste commercieel contract met bouwmaterialenproducent Kingspan Unidek, en spreekt over het eerste commerciele ijzerbrandstofproject ter wereld.

Volgens de planning moet de betreffende fabriek in 2029 operationeel zijn. Op dat moment zou de installatie jaarlijks ongeveer 340 gigawattuur aan industriele warmte moeten leveren, warmte die anders grotendeels met aardgas zou worden opgewekt.

Over een verwachte levensduur van vijftien jaar telt dat op tot ongeveer vijf terawattuur aan verduurzaamde warmte. Volgens het bedrijf komt dat neer op meer dan een miljoen ton vermeden uitstoot van kooldioxide gedurende die periode.

Waarom dit ertoe doet

Industriele warmte is een van de lastigste stukken van de energietransitie. Veel processen vragen om temperaturen die met warmtepompen of directe elektrificatie moeilijk te halen zijn, waardoor fabrieken vaak vasthouden aan fossiele brandstoffen zoals aardgas.

Een circulaire drager als ijzerpoeder biedt daar een mogelijk antwoord op, juist omdat het metaal zich laat opslaan en verplaatsen. Toch moet de technologie zich nog op grote schaal bewijzen, en de stap van demonstratie naar een volwaardige fabriek is zelden zonder risico.

Directeur Mark Verhagen omschreef de financiering als het begin van een nieuwe fase, waarin de nadruk komt te liggen op de voorbereiding en uitvoering van dat eerste commerciele project. Voor de Nederlandse industrie is het een test die de komende jaren nauwlettend zal worden gevolgd.