ASML boekt recordwinst en meldt orders tot 2030

De cijfers van ASML voor het derde kwartaal liggen op tafel: een omzet van 11,7 miljard euro. Het zijn getallen die indruk maken, maar de echte schrik komt later in het verslag. CEO Christophe Fouquet onthult dat klanten al contracten tekenen voor 2029 en zelfs 2030. Dat is geen voorspelling, dat is gemaakte zekerheid.

In de halfgeleiderindustrie is dit ongehoord. Meestal plan je capaciteit twee jaar vooruit, niet vier. De vraag is niet of ASML kan produceren, maar of de rest van de wereld, en specifiek Nederland, deze torenhoge vraag überhaupt kan bijbenen.

De enige leverancier ter wereld

We moeten even stil staan bij wat ASML eigenlijk levert. Ze maken geen chips, ze maken de machines die chips maken. Het gaat om extreme ultraviolet (EUV) lithografie, een technologie zo complex dat er simpelweg geen alternatief bestaat. Wie chips wil, moet bij ASML aankloppen.

Of je nu Nvidia of AMD bent, het maakt niet uit. Je bent afhankelijk van hun apparatuur. Dat creëert een monopoliepositie die we in de moderne economie zelden zien. De brutomarge klom naar 57,5%, omhoog van 54% in het vorige kwartaal. Dat is geen toeval, dat is pure marktmacht.

Capaciteit als knelpunt

Het probleem zit hem niet in de vraag, maar in de aanvoer. ASML verwacht dat hun geplande productiecijfers voor 2027 en 2028 onder de vraag van klanten zullen blijven. We zitten in een markt waar de vraag de capaciteit overtreft, een zeldzaamheid in de industrie.

Voor beleggers is dit een dubbelzwaard. Het betekent hoge marges, maar het betekent ook dat het bedrijf continu moet investeren in personeel en infrastructuur. De vraag is of de supply chain in Nederland en Duitsland dit tempo kan volhouden zonder dat de kwaliteit achteruitgaat.

De Nederlandse context

Voor ons als Nederlanders is dit meer dan een aandeel. ASML is een van de grootste werkgevers in de techsector. De groei van 2025 naar 2026 heeft al honderden nieuwe banen betekend in Veldhoven en omstreken. Het is een motor van de lokale economie.

Maar het is ook een test voor onze kennis-economie. Kunnen we genoeg hooggekwalificeerd technisch talent opleiden om deze machines te bouwen en te ondersteunen? De concurrentie voor ingenieurs is wereldwijd enorm, en Nederland moet blijven bijblijven.

Wat de markt vergeten is

Veel analisten kijken naar de winst per aandeel. Ik kijk naar de orders die al in de boeken staan voor 2030. Dat is een statement van vertrouwen dat de AI-revolutie niet stopt, maar versnelt. De markt onderwaardeert de diepgang van deze vraag.

De vraag is niet of ASML succesvol is. De vraag is of de wereld de chips die nodig zijn voor de volgende generatie AI-modellen kan produceren. Zolang ASML de enige is die dat kan, blijft de druk op de prijs hoog en de afhankelijkheid groot.

De uitdaging voor 2027

We moeten nu kijken naar de aanwerving van personeel. ASML heeft aangegeven dat ze moeten schalen. Dat betekent dat de salarisen in de techsector in Nederland nog verder zullen stijgen. Het is een race tegen de klok voor talent.

Voor de consument is dat een dubbelbelang. Hogere loonkosten kunnen doorwerken in de prijs van elektronica, maar het houdt ook de economie in de provincie Noord-Brabant draaiende. Het is een win-winsituatie, mits de levering kan volgen en de prijzen niet exploderen.

Conclusie voor de belegger

Mijn advies is om niet te kijken naar de korte termijn schommelingen. Kijk naar de orderbook. Als klanten voor 2030 bestellen, dan is de fundamentale waarde veel sterker dan wat de markt nu betaalt. De basis is steviger dan ooit.

De enige echte risico is niet technologisch, maar logistiek. Kan ASML de machines op tijd leveren? Als dat antwoord ja is, dan is dit nog een lange rit omhoog. Als het antwoord nee is, dan zien we een correctie. De tijd zal het leren, maar de tekenen zijn nu duidelijk.